mam ręce stopy i całą te resztę

balast który przez chwilę trzyma mnie w okolicy życia

poza tym jest nieskończoność

którą potrafię tylko nazwać



moje serce jest zwierzęciem krwiożerczym

jego głodny krzyk towarzyszy mi wszędzie

w każdym miejscu i w każdym śnie

ciepłym mięsem karmię moje serce



nieskończoność przepływa przeze mnie


Halina Poświatowska to jest podobno człowiek

i podobno ma umrzeć jak wielu przed nią ludzi

Halina Poświatowska właśnie teraz się trudzi

nad własnym umieraniem



ona jeszcze nie wierzy ale już podejrzewa

i kiedy w sen zaglębia lewą rękę to w prawej

zaciska mocno gwiazdę - strzępek żywego nieba

i światłem poprzez ciemność krwawi



potem gaśnie za sobą wlokąc warkocz różowy

ciemniejący na wietrze nocy groźnej i chłodnej

Halina Poświatowska - te trochę garderoby

i te ręce - i usta co nie są już głodne