kiedy umrę kochanie

gdy się ze słońcem rozstanę

i będę długim przedmiotem raczej smutnym



czy mnie wtedy przygarniesz

ramionami ogarniesz

i naprawisz co popsuł los okrutny



często myślę o tobie

często piszę do ciebie

głupie listy - w nich miłość i uśmiech



potem w piecu je chowam

płomień skacze po słowach

nim spokojnie w popiele nie uśnie



patrząc w płomień kochanie

myślę - co się też stanie

z moim sercem miłości głodnym



a ty nie pozwól przecież

żebym umarła w świecie

który ciemny jest i kolor jest chłodny


Jestem z upływającej wody

z liści które drżą

trącane dźwiękiem wiatru

przelatującego pośpiesznie



jestem z wieczoru

który nie chce usnąć

patrzy uparcie

głodnymi oczyma gwiazd



noc - poprzez niebieskie żyły

w każdym włóknie ciała

w końcach palców

pulsuje namiętnym niespełnionym



jestem ochrypłym głosem

milczącym głucho

nade mną dni

o wielkich pustych skrzydłach

mijają...