kiedy umrę kochanie

gdy się ze słońcem rozstanę

i będę długim przedmiotem raczej smutnym



czy mnie wtedy przygarniesz

ramionami ogarniesz

i naprawisz co popsuł los okrutny



często myślę o tobie

często piszę do ciebie

głupie listy - w nich miłość i uśmiech



potem w piecu je chowam

płomień skacze po słowach

nim spokojnie w popiele nie uśnie



patrząc w płomień kochanie

myślę - co się też stanie

z moim sercem miłości głodnym



a ty nie pozwól przecież

żebym umarła w świecie

który ciemny jest i kolor jest chłodny


a może chcesz być białym niedźwiedziem

białe niedźwiedzie mlaszczą po obiedzie

wycierają wąsy w palce

w palce u nóg

drażniąc wargi zgiętym paznokciem



uśmiechają się do siebie mądrze

uśmiechem dotykają ciała brzóz

czochrają futra

o zgięte białe brzóz łokcie



bałwochwalczo skupione

na czterech kolanach

zasypiają

mrucząc

o jednej takiej miłości

która krąży

ostrożnie

w srebrnych kłakach drzemiącego futra