byłeś dla mnie tylko czworokątem papieru

lecz moje serce ma właśnie taki kształt



byłeś więc moim sercem

i ten sam pospieszny rytm ożywiał papier

powiększał do rozmiaru drzewa

twoje słowa były liśćmi

a smutek mój wiatrem



twoje słowa jaśniały kolorem

od moich oczu

i od moich ust chciwie chwytających słowa

i od dłoni

którymi rozrywałam koperty tak delikatnie

jak gdybym na włókna

rozrywała twoje bijące serce



upłynęły dwa lata

mój krzyk przysypał biały śnieg gęsiego pierza

biały krzyk gęsiego pierza poplamiony czerwienią

pociemniał zapach

i tylko drzewo - 

pamięć rośnie zaborczą zielenią


a może chcesz być białym niedźwiedziem

białe niedźwiedzie mlaszczą po obiedzie

wycierają wąsy w palce

w palce u nóg

drażniąc wargi zgiętym paznokciem



uśmiechają się do siebie mądrze

uśmiechem dotykają ciała brzóz

czochrają futra

o zgięte białe brzóz łokcie



bałwochwalczo skupione

na czterech kolanach

zasypiają

mrucząc

o jednej takiej miłości

która krąży

ostrożnie

w srebrnych kłakach drzemiącego futra